Paris brûle-t-il?

Wat hebben een op het eerste zicht onschuldige brand in een klein Aalsters appartement en de catastrofe in de kathedraal van de Franse hoofdstad met elkaar te maken? Op het eerste gezicht en zonder vooruit te lopen op eventuele gerechtelijke onderzoeken absoluut niets, de haast onvermijdelijke dosis onvoorzichtigheid, rook, vuur, min of meerdere materiële schade en gelukkig ook nog de afwezigheid van slachtoffers even buiten beschouwing gelaten. Daarnaast was zowel de Aalsterse woningbrand als het Parijse inferno voor twee bekende politici, de ene lokaal en de andere nationaal niet onbelangrijk, de aanleiding zich van hun minst tactvolle, zeg maar domste kant te laten zien.


Een paar dagen geleden vertrok ’s morgens vroeg een moeder van drie naar haar werk, en liet daarbij haar kroost van respectievelijk 12, 4 en 2 jaar oud alleen achter in haar flat. Was het een moment van onoplettendheid, simpelweg domme onvoorzichtigheid of erger nog een geval van kinderverwaarlozing, maar tijdens haar afwezigheid vatte een te dicht bij de verwarming achtergelaten winkelkarretje vuur. Een alerte voorbijganger verwittigde de brandweer die de brand gelukkig snel onder controle had, waardoor de schade al bij al beperkt bleef. De kinderen werden veiligheidshalve naar het ziekenhuis overgebracht, maar buiten een paar hoestbuien van de kleinste lijkt alles goed te zijn afgelopen.

In het spoor van de brandweer dook ook burgemeester D’Haese op, gewoontegetrouw één van de eersten ter plaatse bij lokale calamiteiten om, naar eigen zeggen althans, alles in goede banen te leiden. Tegen moed, zelfopoffering en het spontaan met raad en daad bijstaan van de hulpdiensten valt weinig in te brengen. Zeker niet van mijn kant die liefst van al wegblijft waar hij niet moet zijn. Hoe dan ook, onze burgemeester maakte nadien in de lokale pers geen gewag van zijn leiderschap, maar kon het anderzijds toch niet laten om zonder enige terughoudendheid direct te spreken van “een flagrant geval van kinderverwaarlozing”. Nu kunnen bij het alleen laten van drie kinderen van wie het oudste slechts 12 jaar is, best wat vragen gesteld worden en daarvoor zijn de nodige procedures en instanties beschikbaar, maar bij mijn weten maakt een burgemeester daar geen deel van uit.

In plaats van direct gewag te maken van kinderverwaarlozing zou ik mij toch eerder afvragen hoe het komt dat anno 2019 in een welvarend land een moeder van drie haar kinderen moet achterlaten om te gaan werken. Zou het kunnen dat de kinderopvang te duur is misschien? Of dat deze mevrouw die duidelijk tot de werkwilligen onder ons behoort, niet genoeg verdient om kinderopvang te betalen? Of dat de huidige uitkeringen die deze mevrouw zou krijgen moest ze voltijds de zorg voor haar kinderen op haar nemen, niet volstaan om de eindjes aan elkaar te knopen? Allemaal vragen die onze burgemeester zich niet stelt. Als volksvertegenwoordiger heeft hij er nochtans genoeg de mogelijkheid toe, en zelfs op het allerhoogste niveau. Meer zelfs, hij zou zich zo doende kunnen spiegelen aan die andere volksvertegenwoordiger en stadsgenoot Adolf Daens, beter gekend als priester Daens, die wel zijn mandaat aangreep om via lokale mistoestanden, uitbuiting en sociale achterstand aan te klagen. Of hij zou als hij ’s avonds na een dag van – excusez le mot – brandjes blussen en het besturen van een middelgrote centrumstad van een rustig moment geniet, zijn partijgenoot en minister van Gelijke Kansen en Armoedebestrijding mevrouw Homans, even kunnen bellen en haar vragen waarom juist onder haar bestuur de armoede niet gehalveerd zoals beloofd, maar wel significant gestegen is? Politici mogen wat mij betreft best een goed belegde boterham verdienen, maar één jaarlijkse jeremiade over het uitblijven van enige vooruitgang bij het onderzoek naar de bende van Nijvel, oogt toch vrij mager als palmares.

Waar het in de lokale pers bleef bij het voorbarig vellen van een moreel oordeel vond onze burgemeester het op zijn FB-pagina absoluut nodig te vermelden dat het hier ging om een allochtoon gezin. Een wetenswaardigheid die in dit geval absoluut naast de kwestie is, tenzij men veronderstelt dat kinderverwaarlozing specifiek bij dit slag van mensen thuishoort natuurlijk en het vermelden er van niet zou toelaten even de wenkbrauwen te fronsen. Het zou mij in elk geval bijzonder verbazen moest een gelijkaardig voorval in een autochtoon gezin op evenveel specificiteit van onze burgemeester mogen rekenen en hij het in zijn commentaar met evenveel verontwaardiging zou hebben over een Vlaams gezin. Een en ander valt onder de continue framing van de allochtone gemeenschap vanuit de gematigd tot uiterst rechtse hoek, waarbij steeds weer de tactiek wordt gebruikt van eerst spreken, insinueren of ronduit beledigen, het zaadje planten zeg maar en daarna de vermoorde onschuld spelen door ofwel te ontkennen, te minimaliseren of de ” zo was het niet bedoeld” kaart te trekken. Het lijkt allemaal onschuldig op het eerste gezicht maar het gebeurt wat mij betreft te vaak en steeds volgens hetzelfde stramien om hierbij niet aan moedwilligheid te denken.

Een dag na de brand in Aalst stond het dak van de Notre-Dame kathedraal te Parijs in lichterlaaie, waarmee we meteen bij de tweede brand zijn aanbeland. Tussen de algemene consternatie over de schade aan dit historische gebouw en het betoonde medeleven uit de vier windstreken en van alle religies, viel vooral de dissonante tweet op van onze eigen Theo Francken. In zijn op zijn minst voorbarige, ongefundeerd polariserende maar vooral van veel domheid getuigende reactie legde hij de link tussen de vernieling van christelijke heiligdommen door de IS-terreur in Syrië en de verwoestende brand in Parijs. Verblind door zijn eigen verontwaardiging en tot groot jolijt van velen voegde hij daar verkeerdelijk een foto van de Notre Dame kathedraal van Montreal aan toe.

Zeker in de periode dat kleine Theo op de schoolbanken zat, behoorde het vak geschiedenis nog onomstotelijk tot het vast lessenpakket. Men mag dus veronderstellen dat hij daar geleerd heeft over onder andere de Assyrische, Griekse en Romeinse culturen die lang voor dat de Here Jezus het licht zag de opkomst van het christendom voorafgingen. Culturen die voor langere tijd in Syrië, waar de ondertussen tot een kloeke beer uitgegroeide Theo naar verwijst, aanwezig waren en die daar zoals het toen gebruikelijk was elk hun beelden en bouwsels hebben neergepoot. Omdat geen van die culturen een probleem had met afbeeldingen van door de allerhoogste geschapen wezens, zal er dus wel wat meer te vernielen zijn geweest voor de islamitische fundamentalisten van IS dan louter christelijke kerken. In hun extremistische razernij maken die rakkers trouwens geen onderscheid tussen religies of godsdiensten zoals de eerdere vernieling van de Boeddhabeelden van Bamyian kunnen getuigen of de vernielingen in Palmyra waar in de aangerichte verwoestingen weinig of geen christelijke gebouwen betrokken waren. Indien Theo voor hij zich op zijn twittermachien stortte even de tijd had genomen om wat historische referenties aan de geschiedenis van die stad te goochelen zou hij trouwens geleerd hebben dat het na de opkomst van het christendom in het Midden-Oosten en meer bepaald in het Syrische Palmyra, juist de christenen waren die de Mesopotamische tempels inpalmden en tot kerken ombouwden. In elk continent en door de eeuwen heen zijn er voorbeelden legio te vinden voor de onverdraagzaamheid van het christendom ten opzichte van andere culturen en hun godsdienst. Dat praat de verschrikkelijke acties van IS niet goed, maar het kan geen kwaad dat in het achterhoofd te houden als er verwezen wordt naar de uitwassen van door religiositeit geïnspireerde onverdraagzaamheid.

Het perfide spel van eerst stigmatiseren en daarna vergoelijken wordt ook in het geval van de Aalsterse woningbrand perfect gespeeld. Waar burgemeester D’Haese het in zijn initieel en blijkbaar inmiddels verwijderd Facebookbericht nog heeft over ” een hartig woordje gesproken” en “de mantel uitvegen”, wordt het een paar dagen later afgezwakt tot “een vriendelijk gesprek” en dat het helemaal niet zijn bedoeling was de allochtone bevolking te stigmatiseren. Toch kan hij ook hier het natrappen niet laten want even verder valt te lezen “Ik kom veel buiten als burgemeester en zie het regelmatig dat kinderen van Afrikaanse afkomst alleen worden gelaten”. Het zal wel aan mijn afwijkend DNA liggen, maar bij dergelijke vaststelling stel ik mij meteen de vraag waar onze burgemeester een alleen achtergelaten kind aan herkent. En ook hoe hij denkt te kunnen zien dat dit lot specifiek Afrikaanse kinderen te beurt valt. Hebben die dan een sticker op hun voorhoofd misschien waarop staat “achtergelaten”? Gluurt hij tijdens zijn inspectieronde binnen in de woningen van allochtonen of maakt hij gebruik van een kliklijn voor achtergelaten Afrikaantjes?

Het is niet de eerste keer dat onze burgemeester in opspraak komt door voortvarende uitspraken en daarmee zichzelf en onze stad in diskrediet brengt. Dat is spijtig, want in de Stadsmonitor van 2017 kan men lezen dat Aalst qua “positieve houding tegenover verschillende culturen” helemaal achteraan bengelt. Een beetje hulp van zijn kant kan dus geen kwaad, inclusief het respectvol omgaan met de 20% allochtonen in de Aalsterse bevolking.

Discussions — 2 Responses

  • Jos Gavel 22 april 2019 on 14:55

    Jacquy, helemaal akkoord met uw analyse en commentaar. Ik kan er niet veel aan toevoegen, behalve dit.
    Misschien is het tijd om in Aalst en geheel Vlaanderen een actiegroep op te zetten om – als contrapunt – alle verwaarlozingen, fout gedrag, misdrijven, misbruiken, misdaden, moorden (al dan niet op eigen familie) enzovoort… in kaart te brengen, te duiden, te delen en toe te wijzen. Wanneer begaan door Echte Autochtone Vlamingen of Oilstjeneers, of door zogenaamde Vreemdelingen, iedereen gelijk, met vermelding van oorsprong (Moorsel of zoiets, Nieuwerkerken is nog riskanter, bijvoorbeeld, :-). Wie het gedaan heeft, heeft het gedaan en heeft het gedaan door zijn afkomst, welke die ook is. Dat is zeker.
    Wie dat wil doen, zal spijtig genoeg clandestien moeten gaan, alle mogelijke bedreigingen zullen er snel zijn. Maar dat is geen probleem.
    Wat wel een probleem is: wie wil nog zijn/haar verstand en zijn/haar medeleven gebruiken in het contact met andere mensen? En: wat we zelf hierboven voorstelden, is echt geen goed idee. Alhoewel, toch, misschien… als het aanzet tot denken en praten.

    Uw,
    Jos

    Reply
  • Jacquy De Pauw 23 april 2019 on 15:49

    Met veel genoegen voegen we een reactie toe van R. D’Hondt, oud-schepen en gemeenteraadslid – Aalst

    Aalst en de spektakelmaatschappij.

    Aalst carnaval is op sterven na dood. Het evolueert met zijn tijd mee en vermits wij tegenwoordig leven in de “spektakelmaatschappij” (citaat Guy Debord, 1967) zijn wij er onherroepelijk mee verbonden. Dat is duidelijk te zien in de stoet waar groot niet groot genoeg kan zijn en de groepen mikken op populaire thema’s. Ze zijn niet meer zelf het thema maar importeren gewoon uit het aanbod mediagenieke feiten. En die zijn er vandaag, met een opbot aan sociale media, in overvloed. Maar de keuzes zijn evenredig en evolueren naar het niveau van “boer zoekt vrouw”.
    Ook de stad werkt daar, gesterkt door mediageilheid, gretig aan mee. De Lodderoeigen worden, “buiten categorie”, door de stad gesponsord omdat ze meedraaien in de film ‘Viva Boma’ van FC De Kampioenen. Dat er een ‘vedette van den tv’ zijn opwachting maakt in de stoet als deel van een carnavalgroep is niet nieuw maar was in het verleden vaak als een ‘last minute’ stunt bedoeld. Nu las ik in de voorbeschouwingen dat de aanwezigheid van enkele FC De Kampioenen figuren op de wagen van Lodderoeigen voor 30.000 extra toeschouwers zou zorgen. Een voorspelling die niet is uitgekomen.
    In het verleden werd de verbranding van ‘vastelauved’ voorafgegaan door een rondgang in de straten van ons ‘sjieke stad’ met een deuntje op de tonen van een treurmars. Dit jaar verdrongen zich, volgens TV Oost, 19.000 toeschouwers op de Grote Markt en hebben wij gezien hoe de Prins met een hoogtewerker op een ‘piëdestal’ boven de massa is getild. De rondgang is om veiligheidsredenen afgeschaft en ik kon de Grote Markt slechts langs 1 straat bereiken, via De Nieuwstraat. Ook dit maakt deel uit van de “spektakelmaatschappij”. Om die reden haakte ik gewoon af.
    Dat ze bij het Unesco hoofdkwartier in New York wakker liggen van ‘De Vismooil’n’ en hun uitbeelding van enkele authentieke Joden kan ik mij moeilijk voorstellen. Zonder de spektakelmedia had zelfs den dichtstbijzijnde wonende Jood het niet geweten dat zijn postuur is afgebeeld op een carnavalswagen. Of zijn de joden zo zuur? Dat ze daar in Antwerpen bombarie over maken is het gevolg van een lokaal politiek spel. Daar zijn Joden welgekomen gasten op de lijsten.
    Onze burgervader deed in zijn broek toen het opperhoofd van zijn partij in Antwerpen ook begon te vinden dat men had moeten ingrijpen. Ik tolereer geen censuur zei D’Haese, waar ik hem volmondig in steun, maar kort daarop verklaarde hij een punt te zetten achter de commotie. Druk of niet? Toen de Ronde Van Vlaanderen door het “dorp” van Aalst reed viel het mij op dat er deze keer geen reuzen of andere verwijzingen naar ons “Historisch Werelderfgoed” te bespeuren vielen op de Grote Markt. Was dit met de bedoeling te vermijden dat de commentatoren tijdens de rechtstreekse TV utzending allusie zouden maken op wat er gebeurde met de Vismooilen? Is carnaval niet langer een uithangbord voor ons toerisme? Is D’Haese toch gezwicht voor censuur in de partijrangen? Ik heb er zo mijn bedenkingen bij.
    De “spektakelmaatschappij” heeft zich ook van onze Voil Jeanettenstoet meester gemaakt. De ‘Voil Jeanet’ is een veralgemeend consumptieartikel geworden waarmee wij onszelf aanprijzen in de media. Zelfs kleine kinderen worden er onder het motto van: “met de paplepel grootgebracht” opgevoerd. De essentie hiervan ontgaat mij.
    Werelderfgoed betekent dat men een historiek (erfgoed) meedraagt. Dat is in het Aalst van nu beperkt tot 2 reuzen, een Paard en het aandoenlijke feit; waarbij ik steeds een traan wegpink, dat de stoet, gedragen door duizenden vrijwilligers, al 91 jaren lang door de straten trekt. Mijn ouders hadden er ook al mee te maken. Maar carnaval Aalst heeft nog weinig te uitstaans met historiek en focust op de feiten van de dag. Ik ben tegen elke vorm van censuur en ben er ook van overtuigd dat vernieuwing nodig is, maar enkele tradities zoals de Voil Jeanettenstoet en de “verbranding van carnaval” mogen naar mijn gevoel overeind blijven in hun historische context en daar moet de stad voor zorgen door te duiden waarover dit gaat.
    Ook de politiek maakt vandaag deel uit van de spektakelmaatschappij. De door Jacquy en de in de pers beschreven uitlatingen over de allochtone moeder en haar drie kinderen zijn een “sociale stad” als Aalst onwaardig. Maar bij bepaalde bevolkingsgroepen scoort men met dergelijke uitlatingen en daar gaat het politici om. De gemeenteraad, nog steeds het hoogste bestuurlijke orgaan van de stad, heeft de plicht dit feit bij ordemotie af te keuren. Wie neemt de handschoen op om de feiten te ontmaskeren?
    In dezelfde week lees ik dat de stad 5.000 euro schenkt en “bespreekt hoeveel geld er extra kan worden vrijgemaakt” aan miljardair, kunstverzamelaar en havenbaas Fernand Huts die in juni op het privé terrein van het Waterkasteel, eigendom van een andere miljonair, een tentoonstelling organiseert over kant. “Volgens het schepencollege gaat het om een tentoonstelling die Aalst internationale uitstraling geeft”. Ik stel mij daar vragen bij. Hoe komt Huts tentoonstelling terecht in het Waterkasteel van Moorsel en waarom sponsort men een tentoonstelling op privé terrein? Is het in opdracht van het schoon verdiep in Antwerpen waar Huts thuis is? Of is het een wederdienst om de plooien, die als gevolg van de heibel met carnaval zijn ontstaan met het schoon verdiep, glad te strijken? Wie zal het zeggen? Is de toegang gratis of mag Huts zijn collectiekas aanvullen met inkomgeld van de belastingbetaler die al via de stadskas zijn bijdrage heeft geleverd? Bij mijn weten heeft tot dusver geen enkele private kunstgalerij in Aalst tot op heden 1 euro steun van de stad ontvangen! Er zijn zoveel vragen waar de modale Aalstenaar het raden naar heeft.
    Zeker is dat het een schril contrast oplevert met wat zich heeft afgespeeld in de flat waar 3 kindjes zijn achtergebleven. Zoals iemand schrijft in een lezersbrief: met een dik gecumuleerd inkomen is het soms moeilijk om te begrijpen hoe mensen met een schraal inkomen rondkomen.
    Roger D’Hondt

    Reply